นอนตัวแข็ง ไม่กระดุกกระดิกอยู่จนกระทั่งได้ยินเสียงนกร้อง
แอบลืมตานิดๆ ก้อรู้สึกได้ว่า เริ่มเช้าแล้ว
รีบกระโดดไปปลุกบิว
ดูนาฬิกา หกโมงเช้า ขนาดอยู่ในบ้านพัก ยังรู้สึกสดชื่น เหมือนมีเครื่องฟอกอากาศชั้นเยี่ยม
พอบิวตื่น ก้อชวนออกไปเดินเล่น
แต่ฝ้ายกลับมานอนที่เตียงเหมือนเดิม หารู้ไม่ ฝ้ายนอนหลับๆ ตื่นๆ มาทั้งคืน
ตอนนี้จะได้นอนหลับอย่างสบายใจได้บ้าง
ได้ยินเสียงแว่วๆ เหมือนบิวเดินไปเดินมา เด่วเข้าเด่วออกจากบ้าน
มารู้อีกที บิวเล่าให้ฟังว่าออกไปวิ่งสูดอากาศข้างนอกมา
ไม่ได้ล๊อกประตู ทั้งๆ ที่ฝ้ายนอนหลับไม่รู้เรื่องอยู่ในบ้านพัก ให้มันได้อย่างนี้ซิ
มารู้สึกตัวตื่นอีกที ได้ยินเสียงคุยกันหน้าระเบียงนอกห้อง
เลยรู้ว่า พี่โอแวะมาหาที่บ้านพัก นั่งคุยกับบิว
แอบนอนฟังผู้ชายเค้าคุยกันไป ฟังเรื่องของพี่โอแล้วทึ่งจริงๆ
เป็นผู้ชายที่น่ารัก อัธยาศัยดี มีน้ำใจมากๆ ทั้งๆ ที่เพิ่งจะรู้จักกัน
พี่เค้าไนซ์มากๆ เท่าที่ดูลักษณะท่าทาง องค์ประกอบต่างๆ แล้ว
ก้อรู้สึกว่าพี่เค้าไม่เหมือนเจ้าหน้าที่อุทธยานทั่วๆ ไป
ใช้แม๊คบุ๊ก อยู่ท่ามกลางป่าเขา
ได้ยินที่พี่เค้าเล่าให้บิวฟัง

จริงๆ พี่เค้าเป็นไอที ใช้ชีวิตอยู่กรุงเทพฯ เนี่ยแหละ
ทำงานได้เงินเดือนสูงๆ อยู่ในเมืองใหญ่
แล้ววันนึง เค้าก้อมาคลิ๊ก กับชีวิตว่า สิ่งที่เป็นอยู่มันไม่ใช่
เลยทิ้งชีวิตกรุงเทพฯ มาเป็นเจ้าหน้าที่อุทธยาน กินเงินเดือน 7 พัน
แต่บ้านก้อมีตังส์อ่ะนะ ไม่งั้นทำตามฝันแบบนี้ไม่ได้หรอก
พี่เค้ามีเรื่องเล่า เกี่ยวกับเขาใหญ่ให้ฟังเยอะแยะ คุยสนุก ชอบ ประทับใจจริงๆ
พอคุยกันเสร็จ พี่เค้าจะต้องขึ้นไปเก็บภาพบางจุดในอุทธยาน ต้องขึ้นไปบริเวณเขาเขียว
เลยมาชวนบิวไปด้วยกัน อีกครึ่งชั่วโมงจะมารับอีกที
ฝ้ายเลยรีบอาบน้ำ แต่งตัว ยังไม่ทันได้แต่งหน้า พี่เค้าก้อมารับแล้ว
นั่งรถไปกับพี่เค้า เปิดหน้าต่าง สูดอากาศสดชื่นมากๆ สิบโมงกว่าแล้ว แต่ยังเย็นๆ อยู่เลย

จุดมุ่งหมายคือ ผาเดียวดาย บนเขาเขียว

ต้องเดินลุยป่าเข้าไปอีกนิดหน่อย
พี่เค้าบอกว่า การเดินป่าเนี่ย ต้องไปกับคนที่รู้ทาง
เพราะแค่ก้าวเท้าเข้าป่าแค่ 20 ก้าว ลองหันกลับไปอีกที
คุณจะไม่รู้เลยว่ามาจากทางไหน เพราะรอบตัวจะเหมือนกันหมด

ทางลาดชันบ้าง ก้อจับมือกันไป

เก็บภาพความสดชื่น ของผืนป่า



ยังน่าดีใจ พี่เค้าบอกว่าเขาใหญ่ ยังถือว่าอุดมสมบูรณ์อยู่ทีเดียว
อ้อ !! มีเรื่องที่ลืมเล่า แต่เป็นสิ่งที่น่าประทับใจมาก
เมื่อวาน ตอนไปถึงบ้านพัก ระหว่างคุยกับพี่โอ พี่หมู อยู่หน้าบ้าน
"นกเงือก" บินผ่านไป อย่างใกล้มากๆ เห็นชัดเจนเลย
ดีใจมาก เพราะเรารู้ว่า นกเงือกเป็นสัตว์ที่สงวนไว้ แทบจะสูญพันธุ์แล้ว
ไม่ได้หาดูกันได้ง่ายๆ พี่เค้าบอกว่า โชคดีมากเลยนะ บางคนมาเป็นอาทิตย์ ยังไม่เคยเห็นเลย
จริงๆ มีแหล่งของนกเงือกอยู่บนเขาใหญ่ที่เค้าอนุรักษ์ไว้เนี่ยแหละ
แต่พี่เค้าบอกเราไม่ได้ แต่แค่ได้เห็น ก้อดีใจมากแล้ว ตื่นเต้นจริงๆ
ณ ระดับความสูงจากน้ำทะเลประมาณ 800 เมตร





"ผาเดียวดาย"






"มดตะนอย ทยอยหนีน้ำ"

จริงๆ แล้ว ในประเทศไทย ก้อยังมีอุทธยานแห่งชาติที่สวยงาม และอุดมสมบูรณ์
ยิ่งเห็น ก้อยิ่งไม่อยากให้คนมาทำลายสิ่งเหล่านี้
คนที่ชอบลักลอบเข้ามาล่าสัตว์ ตัดไม้ เค้าจะรู้สึกบ้างมั้ย
ว่ามันสดชื่นแค่ไหน กับการสูดอากาศที่บริสุทธิ์ได้ทั่วปอดแบบนี้
ไม่น่าเชื่อว่า สถานที่ดีดีแบบนี้ จะอยู่ไม่ไกลจากกรุงเทพฯเลย

ลองเปรียบเทียบกับอุทธยานแห่งชาติของต่างประเทศ (Grampians Grandeur: เมลเบิร์น)
ประเทศไทยก้อไม่ได้แพ้เค้าเหมือนกันนะ
ช่วยกันรักษาไว้ให้อยู่กับเราตลอดไปกันเถอะ

กำลังจะไปอีกที่ แต่มีโทรศัพท์ถึงพี่โอ เหมือนจะมีแขกจะเข้าพัก
เลยต้องรีบลงไปเก็บของที่บ้านพัก
เสร็จแล้วบิวก้อชวนพี่โอ ลงไปทานอาหารกลางวันด้วยกันด้านล่างเขาใหญ่
ขอโอกาสเลี้ยงขอบคุณพี่เค้า ที่ช่วยดูแล
เจ้าตัวนี้ที่อยู่ใกล้ๆ บ้านพัก แต่พอจะถ่ายรูป
คู่ของเค้าตัวผู้ที่เขาสวยๆ หายไปไหนไม่รู้


พี่หมูแนะนำร้าน FABB ปากทางขึ้นเขาใหญ่
อาหารอิตาเลี่ยน บรรยากาศดี แต่แพงโคตรเลย




พี่เค้าบอกแชร์กันก้อได้นะ พี่เค้าคงรู้ว่ามันแพง
แต่บิวไม่ยอม ขอได้เลี้ยงขอบคุณพี่เค้าล่ะกัน
ทั้งหมดในรูป 1,5xx
ประทับใจไอศรีมวนิลา 1 สกูปกับผลไม้เคียง จานนี้ 280 โอ๊ว
ยังดีนะ อาหารและขนมที่สั่งมาทุกจาน อร่อยทุกอย่าง
ทานอาหารกันเสร็จ ก้อร่ำลา แยกย้าย
พี่โอกลับขึ้นเขาใหญ่ ส่วนฝ้ายกับบิวขับลงเลยไปนั่งจิบกาแฟต่อที่ปั๊มใกล้ๆ

ไม่ว่าที่ไหนๆ ที่อยู่บริเวณเขาใหญ่นี่ บรรยากาศ อากาศ น่านั่งไปหมด
อย่าง cafe amazon ในปตท ทางขึ้นเขาใหญ่ร้านนี้
จัดร้านน่ารัก มีสวนสวยๆ
แถมใช้ wireless ได้ฟรีอีกตะหาก

ฝ้ายกับบิวก้อเลยปักหลักกันอยู่ที่นี่ประมาณสองชั่วโมงกว่า
กับโน้ตบุ๊กคนละเครื่อง กาแฟคนละแก้ว ตัวใครตัวมันละทีนี้ ฮ่าฮ่า

บิวนั่งทำการบ้านภาษาอังกฤษที่จะต้องส่งอาจารย์
ส่วนฝ้ายก้อนั่งเล่นเนต อัพไดวันแรก

ประมาณสี่โมงครึ่ง เราก้อออกจากร้านกาแฟ

คืนนี้เราจะย้ายไปนอนที่คอนโดของพี่หมู อยู่ที่ปากช่อง
ลงจากเขาใหญ่ บิวขอแวะไปช้อปปิ้ง outlet ซะหน่อย
ที่นี่ฝ้ายเคยมาครั้งนึงแล้วเมื่อปลายปีกับเพื่อนๆ
น่าจะเป็น outlet ที่ใหญ่ที่สุดแล้วเมื่อเทียบกับที่เอาท์เลทพัทยาและพรีเมี่ยมเอาท์เลทเพชรบุรี
เจ้าของเดียวกัน

บิวจะซื้อลีวายส์ตัวใหม่ เพราะตัวเก่า ไปลืมทิ้งไว้ที่วีรัณดา ตอนไป outing กับที่ออฟฟิส
เนี่ยนะ ถ้าไม่มีฝ้ายดูแล ก้อมักจะเป็นแบบนี้ทุกที
แต่รอบนี้ลีวายส์ไม่ได้ลด เลยไม่ได้ซื้อ
แต่มาถูกใจ bossini ก้อเลยได้ยีนส์มาหนึ่งตัว
ส่วนฝ้าย ตังส์ยังอยู่ครบ อิอิ ต้องหักห้ามใจ เก็บเงินไว้ไปช้อปปิ้งที่ฮ่องกงดีกว่า

ออกจากเอาท์เลท ก้อเข้าปากช่องไปคอนโดพี่หมู
เหนื่อยๆ อยากพักผ่อนล่ะ รู้สึกง่วงๆ เพลียๆ
อาบน้ำเสร็จ บิวชวนไปเดินตลาดกลางคืน
เดินไปแป๊บเดียว ไม่มีอะไรน่าสนใจ
ก้อหาร้านข้าวต้มทาน เบาๆ ท้อง แค่ผัดยอดมะระ กับหมูสับหนำเลี้ยบ
รู้สึกทริปนี้ แทบจะกลิ้งกลับกรุงเทพฯแล้ว มีแต่ กิน กิน กิน ไม่รู้สึกหิวเลย
กลับมาที่คอนโด นั่งทำรูปไปได้นิดหน่อย หันไปอีกทีบิวชิ่งหลับไปตอนไหนก้อไม่รู้
ฝ้ายทำไปได้อีกนิดหน่อย ก้อแทบจะหลับคาหน้าจอเลยนอนดีกว่า เหนื่อยมา 3 วันล่ะ
พรุ่งนี้กลับกรุงเทพฯ แล้ว
บิวติดใจ ชวนเที่ยวต่ออีกวัน แต่วันอาทิตย์ฝ้ายมีสัมภาษณ์นิสิตที่จะเข้าเรียน mba
เลยต้องกลับวันเสาร์
แต่ถึงพรุ่งนี้จะต้องกลับแล้ว
บิวยังมีโปรแกรมแวะเที่ยวก่อนกลับบ้านอีก แหม!! ทริปนี้บิวเที่ยวเก่งจริงๆ

『♬ ♪×ภวังค์ ゚☆゚ SkyKick Ranger×♬ ♪』